Invalshoek 2016

Lieve allemaal,

Na een hele lange stilte komt er weer eens een invalshoek online.
Dit jaar ben ik (ijs en weder dienende) op maandag vrij.
Voordat de sirene klinkt om 12:00 uur is mijn streven om hier een nieuwe invalshoek te noteren.

Woord: Schaduw
Invalshoek: ondernemend

Ik wens iedereen veel creativiteit in 2016.

Lees vooral de bijdrages van:

Melody
Min

NB.: De kopfoto van mijn blog is gemaakt door Melody
De tekening in de kopfoto is van de spelende filosoof.
Deze tekening is gemaakt op basis van mijn elevatorpitch en wat steekwoorden.
De foto’s zijn gemaakt door Iris Wildeboer en zijn voor mij ook bronnen van inspiratie.

Geplaatst in Persoonlijk | 5 reacties

Spellen

Ze luisterde naar al die klanken die op grommen en blaffen leken.
Het was vast een hele vriendelijke vrouw die haar wilde helpen.
Maar ze was hier nog maar net, Abir keek nu naar de andere vrouwen die wel haar taal spraken.
Aisha was brutaler, vol van leven, na alles wat hen op hun reis was overkomen.
Ze hadden de reis kunnen betalen, ze hadden kunnen wegkomen.
Niemand in het westen had een hand naar hen uitgestoken.
Stak nu iemand een hand naar hun uit of was het weer een vuistslag die wachtte?

Zij luisterde naar al die klanken die haar niet konden bekoren.
Zeg als je hier wilde wonen dan was het ook de bedoeling dat je de taal sprak.
Eigenlijk was ze ook een beetje bang voor de vreemdelingen.
Een heel andere taal en ze leken ook zo zwart, dacht ze..

Abir keek nogmaals naar de winkel waar een keur van artikelen te vinden was.
Ze hoefde niemand om te kopen om ergens aan te komen.
Ze had wat geld, dat ze vrij mocht besteden.
Toch voelde ze zich nog niet vrij, wat wilde die hele lichte mevrouw van haar met dat grijze haar?

De vrouw sprak niet alleen, ze wees er ook nog bij, zag Aisha.
Deze vrouw ze sprak met haar handen, maar wat ze ermee vertelde?
Koekjes; K o e k j es, koekjes, mmmm, lekker L e k k e r lekker,

Ze leken haar niet te begrijpen, ze was toch duidelijk haar handen wezen eerst naar de koekjes in het schap, dan ging haar rechterhand naar haar rechteroor en wuifde ze er mee. Wellicht snapte de dames het beter als ze het met haar linkerhand deed.
En ze deed alles maar nu met links.

Abir keek naar Aisha, men moest dit niet eten..

Dit schreef ik op 17 november in het kader van een WE van Plato.
En vervolgens liet ik dit links liggen.. tot vandaag.

 

 

Geplaatst in Persoonlijk | 7 reacties

Verbruik en gebruik

Ik heb al jaren dezelfde energieleverancier. En nee ik voel al jaren geen enkele behoefte om over te stappen. Of de energieleverancier mij daarom een fijne klant vind, ik durf daar geen ja op te zeggen.

Ik ben al heel vroeg in mijn leven in contact gekomen met verzoeken om zuinig te zijn.
En dat probeer ik dus ook te zijn.

Al jaren hou ik het energieverbruik in de gaten.
Het komt zelden voor dat wij meer moeten betalen dan wat we voorgeschoten hebben.
Volgens de energieleverancier kan ik best mijn maandbedrag verlagen.
Maar ik wacht het nog even af, wie weet komt dit jaar er weer eens een echte winter.

Ik zal eens vertellen wat al dat zuinig zijn me de afgelopen jaren heeft opgeleverd.
Na het behalen van mijn HEAO-diploma in 1996 had ik een studieschuld.
Van die studieschuld had ik een hele leuke kleine auto kunnen kopen, maar ik hou niet van schulden.
Dus was ik zuinig met energie, water en ging elke terugboeking van deze leveranciers gelijk naar de aflossing van mijn studieschuld. Mijn studieschuld had in 2013 terugbetaald moeten zijn.
Echter nog voordat de euro ons betaalmiddel werd loste ik deze schuld in.
Nog steeds iets waar ik heel erg trots op ben.
Ja, ik weet ik had ook de mazzel dat in die tijd de rente voor studieschulden nog aftrekbaar was bij de belastingdienst. Maar ook elk bedrag waarvan de belastingdienst vond dat ik er recht op had ging gelijk als aflossing naar de studieschuld.

En net als met de meterstanden hield ik mijn studieschuld goed in de gaten.
Dit  (afgelopen) jaar leerde ik echter iets nieuws op energiegebied.
Want ja ik vervang niet iets als het nog niet kapot is.
Dus ook al had onze CV-ketel af en toe nukken, hij gaf er dit jaar toch echt de brui aan.
Waardoor hij net een paar maanden eerder werd vervangen dan dat onze badkamer opgeleverd werd.

En echt waar was het verbruik al niet iets waar de leverancier het warm van kreeg.
De investering in een nieuwe ketel zal onze vaste lasten voor 2016 vast vergelijkbaar houden met die van 2015, ook al stijgen andere kosten.

Voor mensen die willen weten hoe het lukt om energie te beperken onze (mazzel)punten:
Wij wonen in het middelste huis van een huizenblok van 5.
Wij zijn 4 dagen per week overdag op ons werk
Als ik thuis ben kan ik heel goed zonder afleidingen van radio of tv.
Ik kook met deksels op de pan.
Ik ontdooi het brood niet meer in de magnetron, maar laat het even op temperatuur komen in de keuken..
Niet al het wasgoed gaat in de droger.
De vaatwasser gaat ook niet dagelijks aan.
Vlees uit de vriezer ontdooien we in de koelkast.
De koelkast wordt optimaal gevuld.

En dit blog “dook”op vandaag, terwijl ik mijn e-mails aan het uitmesten was.
Dit schreef ik al op 14 augustus, alleen het kwam niet verder dan een e-mail aan mezelf.

De energiemaatschappij heeft uiteindelijk zelf maar na de eindafrekening in december zelf ons maandbedrag iets verlaagd. En vandaag is voor het eerst in tijden buiten iets van winters weer hier te zien. Een heel klein laagje sneeuw ;-)

Geplaatst in Persoonlijk | 3 reacties

Zwijmelen op zaterdag, so what ..

 

Maandag wordt mijn moeder 72 jaar, so what..
Elke leeftijd, houdt mijn moeder Hilde me al vanaf ik klein ben voor, heeft voor- en nadelen.

Gewoon nu even luisteren naar muziek die mijn ouders me leerde luisteren.
Vroeger vond ik altijd dat mijn ouders maar een hele vreemde voorkeur voor muziek hadden.

Vandaag de dag zou ik zeggen, so what…
Het leverde al prachtige herinneringen op.

En mijn herinneringen zijn niet die van anderen.
Want volgens mijn buurzusje leerde mijn ouders haar naar The Beatles luisteren.
Dat vind (en vond) ze bijzonder. Ik vond juist het luisteren naar de radio met mijn ouders bijzonder op zondag. Ik hoorde daar nooit iemand over op het schoolplein.

En eens kijken waar ik met dank aan zwijmelen op zaterdag nog op een opmerkelijke wijsheid kan komen.

De zin tot nu toe doet mij al lachen, net als de muziek.

Allo, Allo ! So What

Geplaatst in Persoonlijk | 8 reacties

Allo!

Met humor gewoon de eerste week van dit jaar afsluiten.
Want er zijn veel verschillende manieren om te zeggen: Hallo allemaal.

Dus dit keer zeg ik dat met muziek!

Ook of nog meer zwijmelen met muziek, Marja helpt ons weer het jaar door.

Geplaatst in Persoonlijk | 10 reacties

Invalshoek met ondernemende schaduwen

Ik maak me wel zorgen om je, Min.
Ik weet je bent een ondernemende dame.
Maar ik ken je nu 20 jaar, sneeuw je nu niet onder?
Er zitten echt maar 24 uur in een dag.
Daarvan weet je zelf, zou je er meer in rust mogen doorbrengen.
Nee, boeken lezen vind ik niet rustig.
Ik vind dat wegduiken voor dingen die je niet waar wilt hebben.

Schaduwen noem je dat?
Hmmm, en wat zeggen Ann en Patt ervan.
Dat je vlucht voor zaken, en zij kennen je net als ik met je sterke en zwakke kanten.

Hoe zorg je beter voor je zelf in 2016.

Stappen die je al nam:
Stoppen met (een groot deel van het) vrijwilligerswerk.
Vaker pauzes ingelast op je werk
Ber ontslagen (vraag ik me wel af hoe je een virtueel alterego ontslaat..)
De echte hulptroepen weer een kans gegeven.
Niet blijven aanmodderen.

Alleen we spreken dit af Minneke, mijn lief.
Als je een boek leest, dan lees je een hoofdstuk uit en niet in een dag het hele boek.
Nee, nu niet tegensputteren, ik heb het hier niet over vakanties.
Maar er worden geen boeken gelezen na 23.00 uur op werkdagen.
De laptop daarvan ben ik al blij dat die na 21.00 uur niet meer aangaat.
Hoe ben je met die verslaving gestopt?
Van schrijven weet ik dat het je helpt, alleen wel weer wat vrolijker mag dat van toon.

Meer reizen? Hmmm, dat vind ik, dat weet je, een goed plan.
Of ik een blog schrijven onder werktijd in je pauze kan waarderen.
Ehh, Min, pauze op je werk is daar niet voor bedoeld.

En hoezo heb ik mijn eerste blog geschreven.
Volgens mij hoorde je gewoon mijn stem.

Want het enige wat ik echt al tegen je zei is die eerste zin..

(Bron eerste zin: Juan)

Geplaatst in Persoonlijk | 6 reacties

Gezondheid

Het is hier al een tijdje stil
Ik vertikte om ook maar een letter te typen, laat staan te schrijven.
De schaduwen kregen me ergens in augustus al te pakken, of was het eigenlijk al ervoor.
De balans was zoek, het glas te vol en vele papieren bleven dagenlang leeg.

Ber werd ingeschakeld, maar Ber en ik, wel dat was geen fijne combinatie.
Dus kroop ik nog verder in mijn eigen (lees)wereld.
Het plezier in schrijven was verdwenen.
Het middel werd bijna een kwaal op zich.
Allang merkte ik dat ik steeds minder blogs volgde, laat staan dat ik ze las.
Ik had elke minuut vrije tijd nodig om niet kopje onder te gaan.

Aan de buitenkant kun je het niet zien.
Er lijkt niets anders te zijn dan normaal.
De schaduwen fladderen niet om me heen, ze vreten me van binnen op.
Ik negeerde ze, ik wilde ze niet zien.
Ik was niet gevallen, dus ik hoefde niet bij de pakken neer te zitten.
Dus herpakte ik mezelf.

Zo ging ik dus verder, samen met Juan ging ik een weekje op reis.
En na die reis in november lieten de schaduwen me niet meer los.
Ber werd bedankt, de echte heelmeesters mochten nu aan de slag.

De diagnose is er één die me gevoelsmatig gevierendeeld achterliet.
ik scoorde hoog op teveel punten.
Nee ik brak niet één van mijn lichaamsdelen (wat nog een wonder op zich is).
Nee, oude schaduwen spookten rond.
Sommige zijn bijna 3 jaar oud, andere zorgden ervoor dat ik dit blog ooit begon en de oudste zijn al 40 jaar mijn deelgenoot.
Aan de buitenkant is niets aan me te zien,
Maar binnenin waait een storm die mijn geestelijk welzijn bijna neersloeg.
De angst uiten hiervoor maakt me zeeziek, maar zorgt ook voor zeebenen

Geplaatst in Persoonlijk | 13 reacties