Invalshoek maart

Lieve allemaal,

Een nieuwe maand, een nieuw geluid, langzaam wordt het lichter.
Veel creativiteit gewenst  met de invalshoek van maart:

Woord: vertraging
Invalshoek: impact

 

Lees vooral de bijdrages van:

 

NB.: De kopfoto van mijn blog is gemaakt door Melody
De tekening in de kopfoto is van de spelende filosoof.
Deze tekening is gemaakt op basis van mijn elevatorpitch en wat steekwoorden.
De foto’s zijn gemaakt door Iris Wildeboer en zijn voor mij ook bronnen van inspiratie.

Geplaatst in Persoonlijk | 3 reacties

Stillekes

Het blijft hier nog wel even stil.
Niet omdat ik niet schrijven wil.

Het is meer een hele grote pas op de plaats.
Mijn energie besteden aan andere zaken.
Wat betekend dat ik af en toe woorden gebruik die mij vreemd in de oren klinken,

Min of meer.

Speciaal voor hen die mij nu willen (aan)horen, me (virtueel) omhelzen dit lied.
Kippenvel.

 

Geplaatst in Persoonlijk | 2 reacties

Musiceren

Van toeten noch blazen, niets, nadda, noppes.
Geen noot wordt naar buiten gezonden.
Het blijft stil, akelig stil

De muzikanten kijken me afwachtend aan.
Wanneer zal ik voor hen een tekst maken die geheid een nummer één wordt?

Het is een groot geheim, een geheim dat alle artiesten, die er wel bekend mee zijn, graag willen houden,
Het is namelijk hun bijgeloof zolang ik de grote onbekende blijf dat zij hun, dus eigen mijn zangteksten, naar de nummer één van de Top 40 kunnen zien gaan.

Degene die mijn inspirerende teksten al die magie hebben zien vervullen, kijken nu naar de nieuwe lichting die met mij kennis maakt.

Niet met alle artiesten heb ik iets, maar ze kijken nu ook niet naar mij, ze praten nu met de oude garde.

De oude garde bestaat uit de Juwelen, mensen die allemaal familie van me zijn en heel goed weten wat muziek te weeg kan brengen.

Het zijn allemaal mensen met een zekere muziekgeschiedenis, die ze met de paplepel lijkt te zijn ingegeven. De kinderen van de dominee lachen om een paar oude teksten van me.
Die ze leggen naast de teksten van hun vader. Verwanten die hetzelfde taalgevoel hebben.
De orgelspeler kijkt verwonderd vanaf zijn bladmuziek, hij heeft wel dezelfde achternaam, maar toch niet dezelfde familie. Hij voelt zich net als mij, de vreemde eend in de bijt.

Van toeten noch blazen, niets, nadda, noppes.
Geen noot wordt naar buiten gezonden.
Het blijft stil, akelig stil

De muzikanten kijken me afwachtend aan.
Wanneer zal ik voor hen een tekst maken die geheid een nummer één wordt?

Wat je droomt, ben je zelf. Paul Biegel schreef dat boek al eens. Het staat in mijn boekenkast.
Dus ja, ik ben een schrijver, die muziek hoort in woorden en die akkoorden laat klinken.

 

 

 

Geplaatst in Persoonlijk | 8 reacties

Cijfers en letters

Als je als lettervreter even geen letter weet te zetten, dan kijk je gewoon eens naar de cijfertjes. De cijfertjes zette ik in Excel, maar die willen dan hier niet staan😉

Er zal een manier zijn om dit heel eenvoudig te doen, alleen  hoe ik heb even geen idee.
Het zijn de cijfers van mijn blogleven. In totaal zijn dat nu 1.091 blogs.
Vorig jaar kwamen er met veel horten en stoten 59 blogs online, net geen 5 per maand.
In mijn eerste blogjaar kwamen er in 10 maanden tijd de meeste blogitems online:  204.
Dat is dus bijna 4 x meer dan in mijn “slechtste blogjaar”.

Het leven is vol pieken en dalen. Zonder pieken zie je de dalen niet.
En onlangs zei ik al op mijn werk: Stilte is een grote rijkdom.
Even niet zoveel willen horen, zien, spreken, luisteren, voelen.
Ik pluk de dag en laat ook wat voor morgen hangen.

Indien het me dit blogjaar nog lukt om 34 blogs te plaatsen dan zit ik op een gemiddelde van 125 blog per jaar, de mijlpaal van 120 geplaatste blogs per jaar is al gehaald.

Ik weet hoe ik cijfers voor mij kan laten werken.
Volgens mijn moeder Hilde kon ik me vroeger al heel rijk rekenen.
En mijn schoonvader meldde Juan weleens dat hij het veel te weelderig had.

Ik wens iedereen een fijne zondag, veel creativiteit en op de 1e maandag van maart komt er weer een Invalshoek online.

 

 

 

 

 

Quote | Geplaatst op door | 5 reacties

Spellen

Ze luisterde naar al die klanken die op grommen en blaffen leken.
Het was vast een hele vriendelijke vrouw die haar wilde helpen.
Maar ze was hier nog maar net, Abir keek nu naar de andere vrouwen die wel haar taal spraken.
Aisha was brutaler, vol van leven, na alles wat hen op hun reis was overkomen.
Ze hadden de reis kunnen betalen, ze hadden kunnen wegkomen.
Niemand in het westen had een hand naar hen uitgestoken.
Stak nu iemand een hand naar hun uit of was het weer een vuistslag die wachtte?

Zij luisterde naar al die klanken die haar niet konden bekoren.
Zeg als je hier wilde wonen dan was het ook de bedoeling dat je de taal sprak.
Eigenlijk was ze ook een beetje bang voor de vreemdelingen.
Een heel andere taal en ze leken ook zo zwart, dacht ze..

Abir keek nogmaals naar de winkel waar een keur van artikelen te vinden was.
Ze hoefde niemand om te kopen om ergens aan te komen.
Ze had wat geld, dat ze vrij mocht besteden.
Toch voelde ze zich nog niet vrij, wat wilde die hele lichte mevrouw van haar met dat grijze haar?

De vrouw sprak niet alleen, ze wees er ook nog bij, zag Aisha.
Deze vrouw ze sprak met haar handen, maar wat ze ermee vertelde?
Koekjes; K o e k j es, koekjes, mmmm, lekker L e k k e r lekker,

Ze leken haar niet te begrijpen, ze was toch duidelijk haar handen wezen eerst naar de koekjes in het schap, dan ging haar rechterhand naar haar rechteroor en wuifde ze er mee. Wellicht snapte de dames het beter als ze het met haar linkerhand deed.
En ze deed alles maar nu met links.

Abir keek naar Aisha, men moest dit niet eten..

Dit schreef ik op 17 november in het kader van een WE van Plato.
En vervolgens liet ik dit links liggen.. tot vandaag.

 

 

Geplaatst in Persoonlijk | 7 reacties

Verbruik en gebruik

Ik heb al jaren dezelfde energieleverancier. En nee ik voel al jaren geen enkele behoefte om over te stappen. Of de energieleverancier mij daarom een fijne klant vind, ik durf daar geen ja op te zeggen.

Ik ben al heel vroeg in mijn leven in contact gekomen met verzoeken om zuinig te zijn.
En dat probeer ik dus ook te zijn.

Al jaren hou ik het energieverbruik in de gaten.
Het komt zelden voor dat wij meer moeten betalen dan wat we voorgeschoten hebben.
Volgens de energieleverancier kan ik best mijn maandbedrag verlagen.
Maar ik wacht het nog even af, wie weet komt dit jaar er weer eens een echte winter.

Ik zal eens vertellen wat al dat zuinig zijn me de afgelopen jaren heeft opgeleverd.
Na het behalen van mijn HEAO-diploma in 1996 had ik een studieschuld.
Van die studieschuld had ik een hele leuke kleine auto kunnen kopen, maar ik hou niet van schulden.
Dus was ik zuinig met energie, water en ging elke terugboeking van deze leveranciers gelijk naar de aflossing van mijn studieschuld. Mijn studieschuld had in 2013 terugbetaald moeten zijn.
Echter nog voordat de euro ons betaalmiddel werd loste ik deze schuld in.
Nog steeds iets waar ik heel erg trots op ben.
Ja, ik weet ik had ook de mazzel dat in die tijd de rente voor studieschulden nog aftrekbaar was bij de belastingdienst. Maar ook elk bedrag waarvan de belastingdienst vond dat ik er recht op had ging gelijk als aflossing naar de studieschuld.

En net als met de meterstanden hield ik mijn studieschuld goed in de gaten.
Dit  (afgelopen) jaar leerde ik echter iets nieuws op energiegebied.
Want ja ik vervang niet iets als het nog niet kapot is.
Dus ook al had onze CV-ketel af en toe nukken, hij gaf er dit jaar toch echt de brui aan.
Waardoor hij net een paar maanden eerder werd vervangen dan dat onze badkamer opgeleverd werd.

En echt waar was het verbruik al niet iets waar de leverancier het warm van kreeg.
De investering in een nieuwe ketel zal onze vaste lasten voor 2016 vast vergelijkbaar houden met die van 2015, ook al stijgen andere kosten.

Voor mensen die willen weten hoe het lukt om energie te beperken onze (mazzel)punten:
Wij wonen in het middelste huis van een huizenblok van 5.
Wij zijn 4 dagen per week overdag op ons werk
Als ik thuis ben kan ik heel goed zonder afleidingen van radio of tv.
Ik kook met deksels op de pan.
Ik ontdooi het brood niet meer in de magnetron, maar laat het even op temperatuur komen in de keuken..
Niet al het wasgoed gaat in de droger.
De vaatwasser gaat ook niet dagelijks aan.
Vlees uit de vriezer ontdooien we in de koelkast.
De koelkast wordt optimaal gevuld.

En dit blog “dook”op vandaag, terwijl ik mijn e-mails aan het uitmesten was.
Dit schreef ik al op 14 augustus, alleen het kwam niet verder dan een e-mail aan mezelf.

De energiemaatschappij heeft uiteindelijk zelf maar na de eindafrekening in december zelf ons maandbedrag iets verlaagd. En vandaag is voor het eerst in tijden buiten iets van winters weer hier te zien. Een heel klein laagje sneeuw😉

Geplaatst in Persoonlijk | 3 reacties

Zwijmelen op zaterdag, so what ..

 

Maandag wordt mijn moeder 72 jaar, so what..
Elke leeftijd, houdt mijn moeder Hilde me al vanaf ik klein ben voor, heeft voor- en nadelen.

Gewoon nu even luisteren naar muziek die mijn ouders me leerde luisteren.
Vroeger vond ik altijd dat mijn ouders maar een hele vreemde voorkeur voor muziek hadden.

Vandaag de dag zou ik zeggen, so what…
Het leverde al prachtige herinneringen op.

En mijn herinneringen zijn niet die van anderen.
Want volgens mijn buurzusje leerde mijn ouders haar naar The Beatles luisteren.
Dat vind (en vond) ze bijzonder. Ik vond juist het luisteren naar de radio met mijn ouders bijzonder op zondag. Ik hoorde daar nooit iemand over op het schoolplein.

En eens kijken waar ik met dank aan zwijmelen op zaterdag nog op een opmerkelijke wijsheid kan komen.

De zin tot nu toe doet mij al lachen, net als de muziek.

Allo, Allo ! So What

Geplaatst in Persoonlijk | 8 reacties