Pierewaaien

Er waait een  warme wind langs het stille strand, in de branding sta ik met mijn voeten.
Ik doe mijn oefeningen met een vaste tred, voor de voorbijganger ziet het er vast als dansen uit.

Opeens kon ik in juli 2016 niet meer op de oude vertrouwde manier bewegen. Ik had de wens om flink te kunnen lopen, maar mijn benen hadden daar geen zin in. Daar hielp zelfs geen zinnen maken aan.

Ik kon me amper voortbewegen en zie me nu hier staan. Zonder pijn of inspanning lukt het me weer om te struinen door de duinen.

Die eerste stappen nadat ik klachten kreeg die vrijdag in juli 2016 waren moeizaam, pijnlijk en toch was ik niet bang dat ik voortaan zo door het leven moest gaan.
Ik zette voet voor voet met hulp van hand voor hand neer, bezocht de fysiotherapeut en kwam bij Revalis terecht om te revalideren van a-specifieke rugklachten.

Ik had klachten die vergelijkbaar waren met iemand die met zijn auto tegen een boom gereden was, maar ik was op het moment dat ik de klachten kreeg niet eens aan het rijden, laat staan dat ik een boom onderweg heb gezien.

Ik heb geleerd om te focussen en te vertragen. Ik legde de focus vooral op mijn herstel en vertraagde daar als ik voelde dat ik weer grenzen met heel mijn lijf wilde gaan verleggen.

Dagelijks slikte ik het maximaal toegestane aantal pijnstillers, elke pijnstiller minder was een stap op weg naar sporadisch een pijnstiller slikken.

De branding zingt samen met mij het lied, geniet van wat weer wel kan en kijk niet om naar wat je verloor. Strand niet hier, stroom rustig verder met je woorden die nu als golven langs je voeten rollen.

Ga Pierewaaien, het is er weer voor
Veel liefs aan de branding,
Schrijfreiziger
Saskia van Weelden

 

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Pierewaaien

  1. gewoonanneke zegt:

    De aanhouder wint (niet altijd) wat fijn dat je het weer kan zo…..

  2. Melody zegt:

    Weer of geen weer… pierewaaien mag en kan altijd…. op je eigen tempo en binnen je eigen (on-)mogelijkheden… go for it girl, you can do it.

  3. hannekelive zegt:

    pas als je iets niet meer kan, weet je wat je mist. geniet van nieuwe stappen

  4. Plato zegt:

    Weten ze nu achteraf hoe het allemaal is gekomen, Saskia? Toch vreemd als je ineens niet meer kan bewegen.
    Maar fijn dat je inmiddels weer goed beweegt en geen pijnstillers meer nodig hebt. Dan heb je jezelf weer mooi op de rails getild.
    En ja….lopen langs het strand, dat is heerlijk. Ik zou er zelf tegen op zien om het alleen te moeten doen (dat is zwak van mij, ik weet het maar in mijn eentje kom ik vaak maar moeilijk de deur uit) maar eenmaal bij de zee en een met de elementen, dat is toch wel heel bijzonder.
    Mooi stuk… het deed me vele kanten op denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s