Musiceren

Van toeten noch blazen, niets, nadda, noppes.
Geen noot wordt naar buiten gezonden.
Het blijft stil, akelig stil

De muzikanten kijken me afwachtend aan.
Wanneer zal ik voor hen een tekst maken die geheid een nummer één wordt?

Het is een groot geheim, een geheim dat alle artiesten, die er wel bekend mee zijn, graag willen houden,
Het is namelijk hun bijgeloof zolang ik de grote onbekende blijf dat zij hun, dus eigen mijn zangteksten, naar de nummer één van de Top 40 kunnen zien gaan.

Degene die mijn inspirerende teksten al die magie hebben zien vervullen, kijken nu naar de nieuwe lichting die met mij kennis maakt.

Niet met alle artiesten heb ik iets, maar ze kijken nu ook niet naar mij, ze praten nu met de oude garde.

De oude garde bestaat uit de Juwelen, mensen die allemaal familie van me zijn en heel goed weten wat muziek te weeg kan brengen.

Het zijn allemaal mensen met een zekere muziekgeschiedenis, die ze met de paplepel lijkt te zijn ingegeven. De kinderen van de dominee lachen om een paar oude teksten van me.
Die ze leggen naast de teksten van hun vader. Verwanten die hetzelfde taalgevoel hebben.
De orgelspeler kijkt verwonderd vanaf zijn bladmuziek, hij heeft wel dezelfde achternaam, maar toch niet dezelfde familie. Hij voelt zich net als mij, de vreemde eend in de bijt.

Van toeten noch blazen, niets, nadda, noppes.
Geen noot wordt naar buiten gezonden.
Het blijft stil, akelig stil

De muzikanten kijken me afwachtend aan.
Wanneer zal ik voor hen een tekst maken die geheid een nummer één wordt?

Wat je droomt, ben je zelf. Paul Biegel schreef dat boek al eens. Het staat in mijn boekenkast.
Dus ja, ik ben een schrijver, die muziek hoort in woorden en die akkoorden laat klinken.

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

10 reacties op Musiceren

  1. Melody62 zegt:

    Nou Lieve Min, je was ff stil dan … maar je r’entree klinkt mij als muziek in de oren😉

    xxx

  2. Pingback: De WE-300 voor mei-juni 2016 | Platoonline

  3. Plato zegt:

    Heel bijzonder verhaal, Reismeermin. Ik weet niet of ik alles wel begrijp maar het heeft beslist iets mysterieus. Wat ik wel snap is dat niemand weet wanneer een liedje een hit wordt of niet. Wie dat zou weten, is binnen korte tijd binnen. Maar we staan allemaal buiten.
    Dank voor deze bijdrage.

  4. ria zegt:

    De grote onbekende. De kleine niet weten. Wie weet het wel. Ik weet het ook niet of misschien toch wel.
    Bijzondere WE
    Lief groetje, Ria

  5. minoesjka2 zegt:

    Met woorden kun je ook musiceren ………. sommige woorden zijn zo zangrijk ……… dat is wat ik denk als ik aan het eind van jou WE bent.🙂

  6. Dwarsbongel zegt:

    Niet voor niets worden dichters vaak beoordeeld op de klank van hun teksten!

  7. Jokezelf zegt:

    Raadselachtig. Dit begrijp ik eruit; je familie is muzikaal en jij bent – net als de orgelman – een vreemde eend in de bijt? Maar als jij speelt met woorden, heb je toch ook muzikaalinzicht? Of is dat precies wat je bedoelt?

  8. gewoonanneke zegt:

    Een soort sprookje lijkt het over verhalen, muziek en familie……..

  9. Plato zegt:

    Hee Meermin,
    Waar ben je nou?
    Laat eens wat van je horen.
    Of ben je weer naar verre oorden.
    Hoe dan ook… ’t is hier TE stil hoor.

  10. Mrs. T. zegt:

    Vreemde eenden in bijten zijn vaak heel mooie en interessante mensen. Vind ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s