WE: kwaliteit

Mijn landgoed heeft geen ramen, verdiepingen.
Op mijn landgoed laten mensen en dieren me met rust.
Er is geen ophaalbrug.Er is genoeg plek voor elke haar op mijn lichaam.
Ik kan er zo intens van de dag genieten.
Of het nu zonnig is, of het nu regent.
Ik voel me er helemaal op mijn plaats.

Mijn bediende kijkt vaak om het hoekje, wat ik nu weer aan het uitspoken ben.
Ik hoor vrienden mijn bedienden ook complimentjes geven:
“Hoe hebben jullie dit nu weer voor elkaar gekregen?”.

Mijn wereld bestond uit angst en beven.
Geen vaste grond onder mijn voeten.
Niemand die me respecteerde, waardeerde, wilde zien.
Nu ben ik moeders mooiste niet, maar goed om me dan een spook te noemen.

Mijn bedienden lieten me spoken.
Ze hadden er alle vertrouwen in dat met rust, ruimte en regelmaat er vast punten gescoord zouden worden.
Ik kwam uit mijn ivoren toren, door mijn bedienden de zolder genaamd.
Ik liep achter de zwarte kattendame aan door het huis.
Ik beet ook van me af, waardoor er bij mijn naam nu op verschillende plekken staat beschreven dat ik gevaarlijk ben.
Toch deden mijn bedienden me de deur  niet uit.
Ze bleven me rust, ruimte en regelmaat aanbieden.
Wilde ik wat langer in hun omgeving blijven, geen punt.
Wilde ik wat langer in mijn ivoren toren, ook geen probleem.
En zo leerde ik mijn omgeving verkennen.
Kaatje mag de tuin uit, ik nog niet.
Dan trek ik me terug op mijn landgoed, een houten huisje zonder ramen, verdiepingen.
Waar ik heerlijk in de zon kan liggen of uit de regen.
Ik hoef niet veel te hebben, rust, ruimte en regelmaat is het voornaamste.
Ruimte is er voldoende voor me, ik was een zolderkat en langzamerhand durf ik steeds vaker een schootkat te zijn.

Mossel

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Op verzoek, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op WE: kwaliteit

  1. gewoonanneke zegt:

    Mooi verhaal. Ja soms moet je een dier rust geven om zich veilig te voelen.

  2. Plato zegt:

    Mooi verhaal Reismeermin. En zoals het de kat vergaat, vergaat het ook de mens nietwaar. Dieren en mensen, ze hebben kennelijk beiden het vermogen om boven zichzelf uit te groeien. Reismeerminnen kunnen dat zeker!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s