Verhalenvanger -> kneedbaar

Och meissie wat leuk dat je er bent.
Kom maar eens naast oma zitten.
Nou wat zitten wij hier mooi hé zo met het uitzicht op de Vliet. Nou, ja je weet nu hoe wij hier zijn komen wonen.
Ja, meissie we zijn gewoon op de trein gestapt en hier naar toe gegaan.
Had ik je al eens verteld dat ik over de bevroren Zuiderzee ben gelopen richting Enkhuizen?
Nou en daar kwam ik je opa tegen, nou en toen…

Hé Kees wat leuk dat je er bent. Ja ik noem al mijn kleinkinderen Saar en Kees, goed zit je lekker.
Nou Kees, wat ik nu weer heb meegemaakt, ik was op de markt in Amsterdam en ik zag daar wol hé en van die wol heb ik nu een trui gebreid met de eerste letter van je naam..

Mijn beide oma’s (en ik heb zojuist verraden hoe de ouders van mijn moeder aan hun bijnaam op dit blog komen) konden drie kwartier praten in een half uur. Daarom had ik niet altijd bij het begin, of zelfs niet halverwege door dat ik een verhaal voor de zoveelste keer hoorde. Bij het begin had ik wellicht nog kunnen zeggen, oh dat verhaal ken ik al. Halverwege vond ik dat niet meer zo beleefd, dus ik bleef zitten waar ik zat naast oma en liet het verhaal maar (weer eens) over me heenkomen.

Geen idee dat ik al die woordenklei nog eens op zou pakken op een moment dat er heel wat in me te kneden viel. Ik had wel al heel vroeg als tiener de droom om een boek te schrijven.
En ik deelde dat wel eens, maar blijkbaar net met mensen die daar later nooit meer naar vroegen of me gelijk zeiden dat de kans dat mijn boek bij De Slegte zou eindigen heel groot was.
Zelfs nu minimaal 30 jaar later hoor ik het mijn ome Hartmann het me nog zo zeggen.
Nee, mijn familieleden maken van hun hart geen moordkuil.
Toen ik jaren later tijdelijk bij oom Hartmann, tante Do en mijn 4 neven in het fietsenhok kwam wonen, kreeg ik te horen dat ik voor een “juweel” best rustig was.

Tja, met andere famlieleden die kunnen praten als brugman heb ik er soms ook wel eens een houtje van. Maar liever luister ik, echter Juan weet soms ook dat als ik heel stil ben dat ik er dan wellicht tijd is om te vragen op wat voor reactie ik nu weer zit te broeden.

6 jaar geleden viel er heel wat glad te strijken, had ik teveel punten gescoord op de stressmeter.
En tja toen was er iemand die deze vraag aan me stelde: Wat zou je diep in je hart het liefste doen?
Het antwoord was een boek schrijven. En als je nu morgen eens begint met schrijven…
Ik las al een tijdje (met een flinke dosis jaloezie) de leuke invullingen van bloggers op schrijfopdrachten. Dus nadat ik met mijn eigen blog begonnen was, durfde ik na die eerste stap ook wel een blog op verzoek aan. Gelijk bij het eerste woord begon de woordenklei uit mijn jeugd op te borrelen. Ik kan niet zeggen dat ik het verhaal schreef, ik had namelijk het verhaal al zoveel eerder in vele vormen en maten voorgeschoteld gekregen dat ik er nu voor het eerst van mijn leven in een vorm kneedde die voor mij hanteerbaar was. Of het allemaal de waarheid is of hoe mijn grootmoeders de geschiedenis voor henzelf mooier / lelijker hebben gemaakt ik kan het ze niet meer vragen.

Pas toen ik eind 2012 van de Zonnebloem een opschrijfboek cadeau kreeg met daarop de titel “Verhalenvanger” wist ik dat mocht ik ooit een boek schrijven, ik me eerder verhalenvanger dan schrijver zou noemen.

In 2013 ging ik op weg richting mijn eerste boek, in 2014 vond ik nog een aantekening terug uit 2011 met het voornemen dat mijn eerste boek op een dag in 2014 gepubliceerd zou worden.

Maar helaas, ik vind schrijven zelf leuker als het boek publiceren dus wie helpt even mee het boek uit de klei te trekken? Want echt waar dat boek steeds opnieuw kneden ik krijg er bijna een sik van!

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Op verzoek, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op Verhalenvanger -> kneedbaar

  1. Marja zegt:

    Ik kan je niet helpen kneden, maar blijf vooral verhalen vangen.

  2. Pingback: Invalshoek 60: Verhalenvanger -> Kneedbaar | reismeermin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s