Huis en dier(en)

Je krijgt zegt men vaak de huisdieren die je nodig hebt.
Niet de huisdieren die jou nodig hebben.
Nou ik heb, met dank aan mijn moeder, al heel wat huisdieren gehad in en om het ouderlijk huis.
Zelfs nadat ik op mezelf ging wonen zorgde mijn moeder ervoor dat een hamster, die ik Remi noemde, onderdak bij mij vond.
Waarbij ze trouwens bij de tweede hamster (ook een Remi) ervoor zorgde dat die aan zijn einde kwam.
Daarna nam ik jaren geen huisdieren meer in huis.
Ik ging voor een jaar naar Amerika, ik ging studeren in Haarlem vanaf 1992, ontmoette Juan (1995) en aangezien ik meer bij hem verbleef dan in mijn eigen flat gingen we vanaf 1998 samenwonen.
Juan wilde graag Haarlem voor mijn “opvoedgrond” verruilen.
En zoals we vaak tegen familieleden en vrienden vertellen we kwamen met dank aan een advertentie in de Kampioen in het gebied van Maas en Waal uit.
Na de vakantiewoning vonden we een appartement waarin huisdieren waren toegestaan.
En die kwamen er dan ook, de katten Zwarte Snuiter en Madame M verrijkten ons leven.
Ze verhuisden ook nog mee naar onze huidige woning.

Tegenwoordig maken Kaatje en Mossel de dienst uit hier in huis.
We namen ze als binnenkatten in huis, omdat ik helaas al ervaringen heb met katten die spoorloos verdwenen en als gevolg van iets dat buiten gebeurd was zwaar gehavend thuis kwamen of zelfs dood teruggevonden werden.
Dus nee, echt prettig dat ze steeds naar buiten wil vind ik het niet.
Maar tot voor kort zat ze steeds in de achtertuin en de laatste tijd staat ze gewoon bij de voordeur te wachten totdat een bediende genegen is haar even binnen te laten, zodat ze wat kan eten, op weg naar haar “buitenverblijf” achter het huis.

Dan hebben we Mossel, die net als Madame M, een of meerdere steekjes los heeft zitten.
Het dier zit (net als één van de bediende) niet helemaal logisch in elkaar.
Beide katten zijn mannenkatten en hebben een voorkeur om in de buurt of bij Juan te gaan liggen.
Van die kennis maken we ook gebruik als we met name Mossel willen vangen.
Dat doet Juan en bij hem is hij zo mak als een schaap.

Bij Madame M. leerden we al hoe rustiger wij waren, hoe rustiger zij werd.
En familie en vrienden zien nu dat we dit truukje ook bij Mossel gebruiken.
Waardoor hij steeds meer durft, maar bij onverwachte bewegingen of als hij wat onrust bij de bedienden bespeurd hij zo met een rotgang (hij vliegt soms uit de bocht) als een wild geworden handveger de benen kan nemen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op Huis en dier(en)

  1. Ja als iemand uit eigen ervaring weet dat elk dier, net als de mens, zjin eigen-aardig- & eige-naardigheden heeft ben jij het wel 😉

    En toch kan je niet zonder ze he?

  2. ria zegt:

    vertel mij wat over huisdieren, maar eerlijk Min ik zou zou ze voor niets ter wereld weg willen doen.
    zelfs de losse achterdeur ,waardoor ze in-en uitgaan ,neem ik voor lief.
    groetjes, Ria

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s