Wolf

Ik ben heel erg bang voor de grote boze wolf.
Ja, lach maar.
De kans dat ik (met dank aan welke grapjas dan ook) deze echt in het wild tegen kom is vrij klein.
Ik ben al wel eens een stel vossen tegengekomen, maar die bleven op veilige afstand.

Onlangs deed ik 12 weken lang “The Artist Way” en toen ik een persoon, waar ik nog kwaad op was uit mijn verleden moest omschrijven kwam de grote boze wolf in mijn gedachte.
Het was iemand die me op alle (on)denkbare manieren gepest heeft.
En wat ik ook daar wel of niet tegen deed het hielp allemaal geen ene zier.
De wolf bleef maar proberen om mijn met moeite gebouwde “huis” omver te blazen.

Ik heb zo gelachen toen ik dat schreef, want fan van de Donald Duck , ik zag mezelf als één van de drie kleine biggetjes. En nee, ik was niet degene die zijn huis van steen bouwde.
Ik vermoed dat ik ook niet degene was die hem van stro bouwde.
Want ik kwam juist in mijn schooltijd als tiener op voor iemand die gepest werd.
Echter ik stak mijn hoofd toen uit boven het maaiveld en werd hardhandig neergezaagd/
En niemand kwam in mijn beleving daarna voor mij op.
Ik werd door de “Wolf” daarna op alle (on)mogelijke manieren gesard, afgeperst en gepest.
Ik kreeg anonieme telefoontjes en werd bang voor iedereen die weleens vriendelijk tegen me deed.

Ik reageer nu ruim dertig jaar later op iedereen zoals ik leerde dat de beste manier was om op de “Wolf” te reageren. Door niet te reageren, te lachen en gewoon door te gaan.
Wat wellicht in mijn tienertijd mijn manier was om op een hele vervelende situatie te reageren is anno 2013 kunnen de mensen die mij liefhebben of met mij werken nou niet altijd de meest fijne of adequate manier om op zaken waarin ik de “Wolf” denk te herkennen ga ik in die “overleefmodus”.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op Wolf

  1. Leo's mening zegt:

    Pesten heeft op sommige mensen een onuitwisbare invloed. Blijft altijd ergens bij je. Ik zelf had er geen last van, de stadsjongen regelde het zoals dat ging. Rappe tong, groot vocabulair voor een jong ventje en waar nodig harde knuisten. Bleef ik ook doen als volwassen figuur. Brood met kaas is van mij, wie het beleg er af wil halen komt van een koude kermis thuis. Nog steeds gloeien de ogen op, gaat het bloed dan snel door de aderen en komt het tot een heftige reactie. Gelukkig ben ik weinig wolven tegen gekomen. Ook al vind ik het zelf best mooie dieren, ze zijn bloeddorstig en dat kan je maar beter voorkomen door ze neer te leggen dan helaas te worden opgegeten. Jouw vriendelijkheid is overigens ook wel leuk hoor. Heeft iets on-Nederlands bijna. Koesteren zou ik denken!

  2. ria zegt:

    laat de wolf maar wolf zijn ,blijf jij gewoon jezelf ,je mag er wezen.
    groetjes, Ria

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s