Winterwarmte

Hoe zorgde ik ervoor dat ik niet in de kou kwam te staan?
Ik ging iets doen wat ontbrak in mijn leven.
Ik maakte al tijd om te lezen ter ontspanning.
Nu maakte ik ook tijd om te schrijven.

Dat schrijven, ik heb het al vaak gezegd, is mijn beste medicijn.
Na een verkleumde dag met teveel verdrietige berichten kan het voor mij die warme kop chocolade zijn met slagroom bij de kachel.

Het leven meandert soms zo onverwacht dat je even moet genieten van het uitzicht.
Dus in die winter waarin ik soms wel eens dacht dat het mijn laatste winter was leerde ik te genieten van de dingen die wel kunnen.

Samen met Juan, Ann, Patt, familie, vrienden en webloggers begon ik de ijsschotsen met angst te trotseren. Die reis is nog steeds in volle gang.

Ik kreeg van Ria (van Oldtimer) een mooie wijsheid mee.
Wie kan sturen, zeilt met elke wind.

Het ging me nog niet echt voor de wind. Maar hé als ik het stuur omgooide dan had ik misschien wind mee.
Steeds meer lukte, steeds vaker werden kwaliteiten benoemd die ik bezat.
En zelfs als werkloze hield ik geld over om echt mee op reis te gaan.
Ik kreeg virtueel en in het echt soms reacties die me (als een sneeuwbal) raakten.
Hierdoor werd ik zo van de ijsschotsen met mijn angsten afgeleid dat ik te water raakte.
Ik raakte kant nog wal, maar bleef toch positief.
De enige die iets aan mijn perspectief kon veranderen was ik zelf.
Ik had de bodem van mijn put in die winter bereikt, ik was op de weg terug.

In die barre winter ging ik virtueel op zoek naar wat voor mij dagelijkse zonneschijn was.
En langzaam, maar gestaag verwarmde dat met woorden de conditie naar vandaag.

__
Deel 4 in een niet geheel fictief verhaal. En ik groei ook al twee jaar op mijn huidige werkplek.
Deel 5 zal, als toegift, bewijzen dat ik heel anders begon met over dit WE woord te schrijven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Winterwarmte

  1. ram1955 zegt:

    Ik voel de temperatuur oplopen.

  2. rietepietz zegt:

    En dan zijn er nog stééds mensen die de virtuele wereld als kil en koud bestempelen !

  3. Pingback: De WE voor de maand december | Platoonline

  4. platoonline zegt:

    We lopen langzaam met je ontwikkeling mee en verheugen ons in dit deel IV. Langzaam trekken de donkere wolken weg en komt er een vrolijk zonnetje door.
    Gisteren had ik een vriendin van Maria aan de lijn. Ze heeft zoveel leed dat ze zich een kern van 8 personen heeft bedacht. Elke dag belt ze er een om even haar noden te klagen. Onder andere door jouw ervaringen kon ik haar adviseren, deel je problemen en schrijf ze van je af. Pak een schrift of… nog liever…. neem een weblog. Ze begint nu met een schrift en heeft ons beloofd ons te melden hoe dat voelt.
    Kijk, zonder het te weten heb je dus, indirect, alweer positieve invloed op anderen.

    Leuk he?

    Op naar deel V.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s