Winterwarmte

Dat ik verkleumd was tot op het bot, dat ik echt uit die vijandige mij verkillende omgeving gehaald moest worden kon zelfs Juan niet ontkennen.
Op het moment dat ik hem daadwerkelijk om hulp verzocht pakte hij niet alleen mijn hand, maar zorgde ervoor dat mijn lichaam op een plek kwam waar ik kon herstellen.
Juan had al eens eerder met me bij een huisarts gezeten die ons beide aankeek en zei:
Min, je krijgt van mij een gele kaart.
Stop met dat wat je nu je lijf en leden aandoet.
Bij deze baan staat niet meer je naam.
De werkgever loste dit probleem voor me op door mijn contract niet meer te verlengen.
Ik had de handdoek niet in de ring gegooid, dat had de werkgever gedaan.
En ik kon met wat handvatten weer volledig ergens anders aan de slag gaan.

Maar nooit vergaten wij de waarschuwing van die huisarts.
Pas op Min, twee keer geel is rood.
En rood kan betekenen einde oefening.
Ziek zijn is niet fijn en helemaal niet als je daarbij het gevoel hebt in de winter van je leven te zijn aangeland.
Mijn angst kon dan wel zijn dat ik mijn baan in de binnendienst van een bedrijf zou kunnen verliezen.
Als Juan de keuze mocht maken dan verloor ik mijn baan en hadden we samen nog een heel leuk leven op alleen zijn salaris.

Dat was eigenlijk een nog veel erger scenario voor mij, ik had nu eenmaal geleerd dat je als meisje op je toekomst bent voorbereid. Dat je zelf de kastanjes uit het vuur haalt, zorgt dat je zo lang mogelijk onafhankelijk bent van een ander.
Nu was ik afhankelijk van anderen, ik moest toegeven aan mijn ergste angsten.
Soms dreigden die me in te sneeuwen, wat kon ik doen?

===
Deel 2 in een niet geheel fictief verhaal in wat ik verwacht een drieluik wordt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Op verzoek, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

11 reacties op Winterwarmte

  1. Pingback: De WE voor de maand december | Platoonline

  2. platoonline zegt:

    Een meisje moet op eigen benen kunnen staan, maar niet ten koste van alles. Als een man van de dokter een gele kaart had gekregen, had hij óók zijn consequenties moeten trekken. Mooie voortzetting. Ik ben benieuwd hoeveel delen er nog komen. Maakt ook niet uit. Als jij er maar voor zorgt dat het goed afloopt.:-)

    Ik vond dit stuk goed en helder geschreven. Prima zo.

    Linkje nummer twee staat er.

  3. Nanda zegt:

    Wat je kon doen? Overgave. Niet vechten maar meestromen. Je staat er niet alleen voor. Ontvang wat je nodig hebt en kom op krachten. Het verliezen van je baan hoeft geen einde te zijn, het kan een nieuw begin zijn van iets veel mooiers…

  4. Een mooi geschreven vervolg op iets dat heel ingrijpend is, wat ik aan alle kanten herken.
    Het kost tijd en het vergt veel (vooral innerlijke) strijd om bepaalde beperkingen te accepteren en ze om te keren naar zegeningen maar als het dan uiteindelijk lukt zul je ook zien (voelen vooral) waar je de winst kunt behalen en dat dat een heel prettig gevoel is!

    Sterkte meid!

  5. rietepietz zegt:

    Gelukkig lees ik hier al lang genoeg om te weten dat je ondertussen helemaal uitgegraven bent ,of eigenlijk jezelf uitgegraven hebt ! (of ik moet me heel erg vergissen en dis verhaal beschrijft een terugval)

  6. gewoonanneke zegt:

    Ik lees pas hier bij je dus weet niet hoe het nu gaat maar hoop dat je hier uit gekropen bent inmiddels, ga binnenkort even wat verder lezen bij je.

  7. Voor degene die het hebben meegemaakt een hoop herkenning,voor degene die het niet hebben meegemaakt een kijkje in het leven van….en de strubbelingen en innerlijke gevechten die er gevochten zijn of worden. Wat veel al aan de buiten kant niet wordt waargenomen .

    Mooi beschreven.

  8. tagrijn zegt:

    Ik heb de twee delen van je drieluik met belangstelling gelezen en al is het misschien niet helemaal waarheidsgetrouw, ik bewonder je openhartigheid. Hopelijk heb je aan het eind van het derde deel de start van een nieuw leven vol energie gevonden.

  9. Kijk, ik zie de zon al weer een beetje schijnen, Min…de beste beslissing die mijn lief en ik (jaren geleden) hebben genomen was dat ik gestopt ben het werken buitenshuis.We genieten van en met elkaar!

  10. Mrs. T. zegt:

    Poe, ook al zo zwaar. Maar het kwam toch zeker wel goed?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s