Pekunia en paplepel

Vroeger, toen de mannen nog van ijzer waren en de schepen van hout.

Toen was ik helemaal niet zuinig.

Ik spaarde wel eens wat, maar liever genoot of gebruikte ik mijn geld voor wellicht niet altijd even handige impulsaankopen.

Mijn broer Ernst die kon zitten op zijn zakgeld, echt waar.

Waardoor hij na het behalen van zijn rijbewijzen ook de vervoermiddelen kon aanschaffen.

Kijk dat ik mijn rijbewijs in 1989 haalde en mijn eerste auto pas in 2001 kocht verklaart daarbij een hele hoop.

 

Mijn broer nam dus al heel vroeg een voorsprong op me.

Zo kocht hij in 1995 zijn eigen huis. Wat hem bijna een voorsprong op zijn zus Min gaf van bijna 10 jaar.

 

Toch had ik tegen die tijd mijn lesje wel geleerd, met dank aan mijn verblijf in Amerika had ik weer een nieuwe hobby.

Het kopen en lezen van boeken over het beter beheren van geld.

Het komt wellicht doordat ik niet altijd zo bewust de keuze heb gemaakt om te (be)sparen.

Maar ergens ben ik nog wel eens bang dat ik het spaargeld voor verkeerde doeleinden gebruik.

 

Kijk mijn oma Saar kon absoluut niet met geld omgaan.

Mijn opa Kees had als beroepsmusicus nu niet echt een stabiel salaris.

Maar of hij nu veel of weinig verdiende, ze gaf meer uit dan er binnenkwam.

 

Waardoor mijn moeder het principe van de tering naar de nering zetten me met de paplepel heeft ingegoten.

 

Na een tijdje roeien met de riemen die we hadden zijn we nu op een andere koers overgegaan.

Na het vrijgeven van het spaargeld, het overzetten van de woekerpolis gaan we nu een deel van ons spaargeld in stenen omzetten.

Daar zit namelijk meer rendement in dan in onze spaarrekening.

Maar het voelt toch raar om voor het eerst in tijden weer meer uit te geven dan er feitelijk binnengevaren komt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Drakengal / geldkraan, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Pekunia en paplepel

  1. J@n. zegt:

    ‘Schulden zijn slecht en erg’ is mij altijd voorgehouden, ‘behalve de hypotheek op een huis, want dat kan je geen schuld noemen.’ Hoe je het dan wel moet noemen heb ik nooit geweten en ik heb er wel krom voor moeten liggen soms, maar het is uiteindelijk wel de beste investering geweest die ik ooit heb gedaan.
    Ik wens je alle succes Min.
    Gr. J@n.

  2. Frans54 zegt:

    Mij is door mijn moeder ook altijd geleerd dat je als je iets hebben wilt moet sparen en daar heb ik me – muv het huis – altijd aan gehouden. En dat kwam heel goed uit toen ik in de WAO belandde en het ineens met een flink stuk minder moest doen: de afwezigheid van betalingsverplichtingen op leningen, koop op afbetaling e.d. maakt het een stuk makkelijker de tering naar de nering te zetten.

  3. Plato zegt:

    Zo ouderwets ben ik ook opgevoed. Gelukkig maar. Ik heb niet eens een koophuis. Maar misschien doe ik dan nog wel eens. Maar ja, ik heb maar een huur van 300 euro per maand.

    Ik ben benieuwd waar die stenen van jullie komen te liggen.
    De rente is laag. De prijzen dalen. Dus het lijkt een goede investering.

  4. Truus zegt:

    Ik ben altijd van het sparen geweest en daar heb ik nooit spijt van gehad. šŸ™‚
    Ga je in bouwstenen doen of in edelstenen?

  5. Voetje zegt:

    Ik ben ook nooit echt goed geweest in sparen maar ben dan ook nog jong šŸ˜‰

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s