Een jaar later

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:PMingLiU; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-alt:新細明體; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;}@font-face {font-family:"@PMingLiU"; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}p.MsoNoSpacing, li.MsoNoSpacing, div.MsoNoSpacing {mso-style-priority:1; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het zijn, mijn arts zou jullie dat kunnen vertellen, geennieuwe ontdekkingen.

Maar een jaar na iets wat een grote impact op me heeftgehad komt de dag dat het besef ineens keihard binnenkomt.

Het gebeurde me na een relatiebreuk in 1987.

Mijn broer Ernst was er bij toen ik me zelf figuurlijkeen jaar later een schop onder mijn reet gaf in Salou.

Waardoor ik niet weinig later ineens in Rotterdam werkteen in 1991 voor een jaar naar de USA vertrok.

Om maar eens een dwarsstraat in mijn leven op te noemen.

 

Het is nu ruim een jaar na mijn ontslag.

En ondanks elke week minimaal één sollicitatie ben ikblijkbaar nog steeds bezig met het verwerken.

Want eigenlijk voel ik me nu net zo als die vakantie in1988:

Vooral ontevreden met hoe ik er op reageer.

 

Ik weet het hoort erbij, ik lach er over een paar jaarvast heel hard om.

Al die zorgen of ik wel of niet die baan binnen zouhengelen.

Dat zijn maar gedachten in mijn hoofd die als eb envloed, komen en gaan.

 

Allemaal echt geleerd.

Maar ja, misschien helpt het zoals Plato zei, om hetgewoon van mezelf af te schrijven.

 

De klachten die uiteindelijk mijn ontslag tot gevolghadden waren, zo hield de arts mij ook nog voor , niet nieuw.

 

Het is een harde dobber voor me om te merken dat ik nueen jaar later ineens weer ga twijfelen aan alles wat ik ooit in het verledenheb bereikt.

 

Maar ik weet dat die twijfel me kwaad maakt en boosheidheeft al heel wat mensen meer gebracht dan gelatenheid.

 

Dus ja, het hoort er allemaal bij.

Toch eens leren wat beter met boos zijn om te gaan.

Want het is wel een energie die je (en vooral ik) op een andere manierheel goed kan inzetten…

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

12 reacties op Een jaar later

  1. Min zegt:

    Even een berichtje voor Plato, dit had ik al geschreven voor dat je me vragen per mail ging stellen. Zoals gezegd het gaat nu stukken beter..

  2. J@n. zegt:

    Dat het een stuk beter gaat zal best, maar je moet er nou eenmaal mee leven en nog een cliché; zo is het leven.
    Gr. J@n.

    @ J@n: Op zijn Frans het zeggen klinkt eigenlijk nog beter. Maar ja dan weet ik natuurlijk weer niet hoe je dat schrijft 🙂

  3. Truus. zegt:

    Grote teleurstellingen kunnen altijd weer hun kop opsteken Min. Heel menselijk en heel vervelend. 😦
    Gelukkig lees ik dat je het (weer) een plaatsje hebt gegeven. 🙂
    Ik blijf je gewoon succes wensen dan moet het toch een keer lukken?! 🙂

    @ Truus: Tja en zo teleurstellend is mijn leven toch echt niet. Mijn hemel ik kan me sinds 1975 geen enkel jaar meer voor de geest halen waarin ik niet op reis ben geweest.
    En daar komt toch echt mijn blognaam vandaan; de angst dat het Reis niet meer maar minder zou gaan worden…

  4. Plato zegt:

    Dat vind ik fijn om te lezen, Min. Als het nu weer de kop op steekt: de aloude manier om een stuk papier te pakken en dan eens te gaan opschrijven wat je in het verleden (de periode waarover je twijfelt) goed deed. En wat niet goed ging.
    En vooral: of je het anders had kunnen doen met de kennis en kunde van toen. Is dat niet zo, dan heb je het recht om het van je af te zetten. Nu zou je het anders doen, toen kon dat niet. Welnu, dan ben je dus gegroeid en kun je met tevredenheid terugkijken.

    Min, wees nou eens eerlijk. Je ziet toch zelf ook wel in dat je de laatste tijd erg gegroeid bent. Die baan komt er. Niet alle bazen zijn plotseling dement geworden. Laat het een klein beetje los, relax en knipper met je ogen tegen de warme zon. Die baan komt, heus. Die baan heeft jou namelijk nodig.

    @ Plato: Nou ik ben best tevreden met de stappen die ik gezet heb de laatste tijd. Vergeleken met de stappen die ik sinds zeg oktober 2008 heb gedaan zijn dat zevenmijlslaars-stappen. Maar die baan mag best wel iets luider mijn naam roepen ;-)))

  5. Elmar zegt:

    Van je afschrijven lucht op en helpt je misschien ook met je boosheid om te gaan. Overigens mag een mens best boos zijn op zijn tijd toch?!
    Wat betreft die baan die komt vast en voor die tijd zou ik gewoon heerlijk blijven genieten van alles dat het leven te bieden heeft!
    groetjes,
    Elmar

    @ Elmar: Nou ik denk dat ik er maar een cursus voor ga volgen. Het is net als met flauwvallen, ik verzet me er hevig tegen. Vandaar dat ik de momenten waarop ik (bijna) boos werd of flauwviel goed kan herinneren..

  6. Truus. zegt:

    OT Hier duurt het altijd even wat langer Min. Zeker in de voortuin aangezien daar niet zoveel licht komt. 🙂
    Enne, ik heb er nog een haiku/senryu bijgezet. 😉

    @ Truus: Nou in mijn voor- en achtertuin hebben ze het blijkbaar erg naar hun zin, die crocussen. Ik denk dat er 2 tot 3 keer meer staan dan vorig jaar 😉

  7. Mama Muis zegt:

    Zou gek zijn als het ja allemaal onberoerd zou laten. dat ebt en vloedt idd. Maar net als je denkt dat het allemaal te dichtbij komt, zul je zien dat het zomaar uit het niets beter gaat!

    @ Mama Muis: Op een baan na gaat het echt uitstekend met me, ik mag echt niet mopperen. Natuurlijk ik heb nog wel eens een dip (en dat mag), maar de frequentie waarin ze elkaar opvolgen wordt echt steeds langer.

  8. Annemiek zegt:

    Min, ik denk dat ik misschien weet hoe je je voelt. Afscheid nemen van mijn werk was voor mijn het moeilijkste deel van het krijgen van MS en het omgaan met beperkingen.

    @ Annemiek: Nou en daarvoor neem ik echt mijn hoed diep voor je af.

  9. tagrijn zegt:

    Alles wat je in je leven hebt bereikt komt toch echt alleen maar door je eigen inzet. Aan wilskracht ontbreekt het je niet. Als je overtuigd bent van je eigen kunnen, en dat mag je, dan komt die baan er echt wel. (Maar kijk uit, niet de binnenbaan)

    @ Tagrijn: Ik wil echt hartelijk voor elke buitenbaan die mij aangeboden wordt bedanken. Die wissel ga ik niet meer maken. Kijk ik wil best wel eens een dagje meelopen op de buitenbaan, maar laat mij maar lekker werken op de binnenbaan 😉

  10. rietepietz zegt:

    Ja ,van je af schrijven helpt , eigenlijk niet doordat je het letterlijk …van je af … kunt schrijven maar omdat je , al formulerend hoofd- van bijzaken kunt scheiden en zó de gebeurtenissen voor jezelf op een rijtje kunt zetten .

    @ Rietepietz: Sinds 11 dagen mag ik maar 1 uur per dag piekeren over allerhande zaken. Wat opvalt is dat ik met name pieker over de toekomst. Wat als…
    Dus daarom kan ik me nu beter focussen op Wat Nu en daarop actie ondernemen.

  11. Leo zegt:

    Die twijfels horen er bij hoor. Zeker als je van de ‘buitenwacht’ geen positieve antwoorden ontvangt en daardoor het gevoel krijgt niet goed genoeg te zijn. Handig is wel om in jezelf te blijven geloven. Tot vervelens toe. Soms moet je maar even voor de spiegel gaan staan en tegen jezelf zeggen ”Hello tiger, I love YOU!’, dat helpt meteen even……Succes hoor…en toch nog een fijn weekend.

    @ Leo: Ik geef mezelf nu dagelijks een schouderklopje. Rechterhand op linkerschouder en linkerhand op rechterschouder. En trakteer mezelf regelmatig op een uurtje Sauna. Want ik doe genoeg om op wat voor wijze dan ook een bijdrage aan de economie te geven.

  12. Jenke zegt:

    Bij je baan verliezen hoort ook rouwverwerking,want als je werkt ben je daar soms langer als thuis.Door te schrijven raakt je hoofd opgeruimd.Fijn weekend en lekker mee lallen met Disney muziek werkt ook.

    @ Jenke: Ik werkte tot medio 2008 40 uur in de week en daarna ben ik parttime gaan werken. Dus soms komen nu de muren op me af, maar dat van me af schrijven lucht inderdaad veel op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s