Even opschuiven graag!

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:PMingLiU; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-alt:新細明體; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;}@font-face {font-family:"@PMingLiU"; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}p.MsoNoSpacing, li.MsoNoSpacing, div.MsoNoSpacing {mso-style-priority:1; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:HE;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Medio 2001 kwam ze in ons leven.

Het was een zielig hoopje kat dat zat te mokken over haarverblijfplaats.

Volgens het dierenasiel kon ze heel goed met anderekatten.

(Als ze hadden gezegd dat ze heel goed katten kon negerenwaren ze dichter bij de waarheid).

 

Ze bewoog in het asiel al zo min mogelijk.

Heel anders dan de Zwarte Snuiter die wij met haar meenaar huis namen.

Die kwam al in het asiel draaien rond de voeten van Juan.

 

En Juan had altijd al een zwarte kater willen hebben, dusdie was gelijk verkocht.

 

Na het overlijden van Zwarte Snuiter (november 2004)hebben we maar geen nieuwe soortgenoot voor Madmame in huis gehaald.

 

En dat waardeert Madame M.

We hebben er echt jaren geduld voor over gehad.

Ze was echt een kwartjeskat die met heel veel mazzel tochnog de juiste bedienden heeft gevonden.

We weten niet wat voor klappen van de molen ze heeftgehad,

maar in ieder geval een tik dat is zeker.

 

Jarenlang dook ze weg en vluchtte ze naar plekken waargeen mens bij kon als de deurbel ging.

Dus de visite zag haar in geen velden of wegen.

 

En tegenwoordig komt ze ook al de visite in huisbegroeten.

Dat vonden we al een hele opmerkelijke stap voor haar.

 

Maar het kon, vond Madame M, nog wel iets brutaler.

Na een paar keer met visite op de bank zitten, nam ze dit weekend een sprong.

 

Dus voortaan moeten we ook de visite waarschuwen.

Zelf zijn we er namelijk wel aan gewend dat ze het liefstboven ons lip wil zitten.

 

Dit weekend zat Sjoerd even achter de PC en ineens sprong dus de kat op het computermeubel.

Maar ja hij hield er niet zoals wij een plekje voor haarvrij.

 

Ben ik wel benieuwd of ze na jaren eerst volledigtevreden als huiskat, nu meer dan de achtertuin wil gaan verkennen.

 

Je kunt een kat echt nieuwe kunstjes leren, met heel veelgeduld..

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Dieren. Bookmark de permalink .

10 reacties op Even opschuiven graag!

  1. wilma zegt:

    Klopt! Je kunt ze dingen leren, met geduld en dat is een schone zaak.
    Liefs:Wilma.

    @ Wilma: Het is echt verbazingwekkend. Zo weet ze dat ze niet op de bank mag als haar kussen er niet op ligt..

  2. J@n. zegt:

    Het is voor mij een bewijs dat de bedienden van Madame M uit het goede hout gesneden zijn;-))
    De poes die wij vroeger hadden presteerde het steeds weer om boven op de krant te gaan liggen als je die aan tafel zat te lezen……Gezellig.
    Gr. J@n.

    @ J@n: Nou toen ze pas bij ons kwam wonen was het toch echt geen gezelschapsdier. Nu wacht ze ons op om naar beneden te gaan en zodra wij melden dat het tijd is om te gaan slapen, loopt ze mee naar boven…

  3. Leo zegt:

    Ik was in het verleden ook altijd verkocht als een poes/kater zichzelf aan me verkocht. Vaak in het asiel poezenbeesten opgehaald en altijd waren de brutaalste de leukste. Maar het leven van een bediende valt niet altijd mee…dat klopt!

    @ Leo: Nou deze bediende verbaast zich steeds meer. Ze wacht nu zelfs net zolang totdat ze haar medicatie toegediend heeft gekregen…

  4. Alice zegt:

    Katten zijn tot veel in staat, mijn zwarte verbaast me ook keer op keer. Hij wordt namelijk steeds relaxter en probeert dingen die hij anders niet durfde zoals slagroom van een schoteltje likken. Met madame M gaat het vast ook goed komen.

    @ Alice: Ze zit stukken beter in haar (ruimvallende) vel dan toen ze net bij ons in huis was…

  5. Elmar zegt:

    Ze heeft duidelijk een liefdevol thuis bij jullie gevonden en dat maakt dat ze nu uit haar schulp kruipt!
    groetjes,
    Elmar

    @ Elmar: Van de week bleef ze ook rustig wachten (3 pogingen) totdat het gelukt was om haar haar medicijnen toe te dienen….

  6. Plato zegt:

    Ik sluit me aan bij de bovenstaande reacties. Ik heb voldoende van Madame gelezen om dat te kunnen schrijven. Het bedienend personeel van Madame zal zich schikken en Madame zal zich af en toe verwaardigen haar territorium hier en daar uit te breiden.

    @ Plato: Nou dan zie ik dat dan maar met angst en beven tegemoet. Eigenlijk vind ik het wel prettig dat ze de tuin niet uitkomt…

  7. rietepietz zegt:

    Het zou me niets verbazen als madame M zo haar dankbaarheid wil tonen aan haar voortreffelijke personeel !

    @ Riet: Ze is net zo blij met ons als wij met haar 🙂

  8. Jeanine zegt:

    Jeetje, die Madame M!!!! Het duurt even, maar dan heb je ook wat!

    @ Jeanine: Tja en dan geeft ze ook nog die cursus hé; Leef nu !

  9. Margreet zegt:

    Mooi om te zien als een bange kat zich vertrouwder gaat voelen. Wij hadden ook eens zo’n bang exemplaar, langzaam kroop ze uit haar schulp.

    @ Margreet: Tja en dat is toch een prachtig resultaat.

  10. Truus. zegt:

    Ik vind het altijd fijn om te lezen dat een schuwe kat steeds minder bang wordt. Ze heeft het getroffen met haar personeel! 🙂
    Nickie schiet ook altijd weg als de deurbel gaat maar meestal komt ze na een poosje wel even kijken. 🙂
    Enne, leuke verschrijving: Mad-mame… 😉

    @ Truus: Puntje voor jouw! En ik laat hem dan nu ook maar lekker staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s