Kerstbal

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:PMingLiU; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-alt:新細明體; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 415 0;}@font-face {font-family:Cambria; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073741899 0 0 415 0;}@font-face {font-family:"@PMingLiU"; panose-1:2 2 5 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:136; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611969 684719354 22 0 1048577 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Cambria","serif"; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US; mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:EN-US;}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-noshow:yes; mso-style-unhide:no; color:#3333CC; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}p.MsoNoSpacing, li.MsoNoSpacing, div.MsoNoSpacing {mso-style-priority:1; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Cambria","serif"; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US; mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:EN-US;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-fareast-font-family:PMingLiU; mso-hansi-font-family:Cambria;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het was het jaarlijkse evenement waar ik naar uit keek.

Mooie kleding en schoenen aan.

Opgemaakt met make up en een lekker geurtje.

 

Samen met Ann en Patt winkel in, winkel uit.

Want we moesten natuurlijk in galajurken.

 

Ik weet niet waar ik meer naar uitkeek.

Dit evenement of het feit dat ik het volgende voorjaar 16 werd,

Voor die verjaardag wilde ik, had ik iedereen al laten weten, een brommer.

 

De dagen van november 1983 tikten langzaam voorbij.

Tijdens een van onze strooptochten door onze woonplaats hadden we Peer nogbij de snackbar gesproken.

 

Van september tot april gingen we met de bus naar school.

Ondertussen was er ook een vergelijkbare school in de buurt gekomen,

maar we waren het nu eenmaal al gewend en wilden niet veranderen.

 

Op 7 december wandelde ik het schoolplein op en Patt vroeg:

Hé Min, heb je het al gehoord?

En terwijl ik dacht dat ze eindelijk haar outfit voor het Kerstbal hadgescoord meldde ze me dit:

 

Peer, het dansmaatje waar ik naar uitkeek om weer eens een keer mee tedansen,

was verongelukt.

Hij was door gladheid onderuit gegaan met een geleende brommer enaangereden door een vrachtwagen, die hem en zijn bijrijder niet meer konontwijken.

Samen met de bijrijder werd hij naar het ziekenhuis gebracht.

Onderweg naar het ziekenhuis overleed hij aan interne verwondingen.

 

Mijn danslerares zorgde er nog voor dat zijn favoriete dansverzoeknummergedraaid werd bij zijn crematie.

 

Van het Kerstbal1983 bij de dansschool staat me niets meer bij.

Maar Peer, daar denk ik elk jaar nog wel eens aan.

Van het Carnavalsbal 1984 heb ik dan nog wel een foto.

Daarop dans ik samen met Peer’s vriend die, net als ik bij een verkeersongeval,alle geluk van de wereld heeft gehad…

 

http://www.monument-nuenen.net/

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

10 reacties op Kerstbal

  1. J@n. zegt:

    Een treurige herinnering Min……
    Goed om even bij stil te staan, het kan zomaar gebeuren.
    Gr. J@n.

    @ J@n: Tja zoals Youp van ’t Hek al zegt: Niemand weet hoe laat het is… Of je nu 0 of 100 bent…

  2. Frans54 zegt:

    Inderdaad een treurige herinnering, maar mooi dat je de herinnering aan hem levend houdt.

    @ Frans: Tja het is inderdaad heel treurig en heftig geweest.
    En helaas heb ik al heel wat generatiegenoten overleeft..

  3. Alice zegt:

    Ai Min, dat is een nare herinnering. Zoiets blijft je je leven lang bij.

    @ Alice: En helaas ken ik er daar nog een paar van…

  4. Annemiek zegt:

    En elk jaar komt die herinnering weer terug.
    Mooi, maar ook een beetje treurig.

    @ Annemiek: Zodra men het over de intocht van Sinterklaas gaat hebben…

  5. Maurice zegt:

    zo verloor ik op 11 jarige leeftijd een jeugdvriendje (onder vrachtauto).
    Fijn dat je aan hem blijft denken.
    zei toon hermans ooit: doodgaaan kan ik niet, dood ben ik pas als je me bent vergeten.

    fijne kerst.

    @ Maurice: Erg toch, al die jonge mensen die omkomen in het verkeer.

  6. Gebeurtenissen kunnen raar in elkaar haken, of in elkaar gehaakt herinnerd worden. Geen herinnering van Het Kerstbal ’83 dus? Ook niet van de gescoorde outfit?

    @ Libra: Dat is inderdaad een feit. En kerst 1983 was in ieder geval niet de laatste keer dat ik in mezelf in een rok of jurk hees. De laatste keer dat ik een rok kocht was voor de bruiloft van mijn broer in 1996. En die rok heb ik echt niet gedragen….

  7. Xander zegt:

    Mooi monument ook, kan me goed voorstellen dat het ieder jaar even terug komt, is maar goed ook denk ik.
    Fijne kerstdagen en een gezond 2010

    @ Xander: En dan is Peer echt niet de enige of eerste generatiegenoot die ik verloren ben… Maar ja, doordat ik wel een oogje op hem had in die tijd, heeft zijn dood een overdonderende indruk op me gemaakt…

  8. Truus zegt:

    Wat een heftig verhaal Min.
    Het is volkomen willekeur, de één heeft geluk, de ander niet…
    Mooi monument, daar in Nuenen.

    @ Truus: Nou het was echt een donderslag bij heldere hemel. En later zou ik nog een paar generatiegenoten veel te jong door ziekte en ongeval verliezen.

  9. rietepietz zegt:

    Wat een ingrijpende gebeurtenis om ,zo jong nog, mee te maken !
    Dat je er even bij stil blijft staan tijdens deze dagen is zó mooi !

    @ Riet: Het was inderdaad een ingrijpende gebeurtenis. Maar helaas heb ik er sindsdien nog een paar leren kennen.
    Ik heb helaas al een wat generatiegenoten verloren door ziekte of ongeval.

  10. Leo zegt:

    Wat een heftig verhaal zeg….ik lees het nu pas, erg mooi dat je op deze wijze hier mee omgaat…..knap ook!

    @ Leo: Tja ik denk nu al langer aan Peer dan hij in leven was.
    En daarin is hij helaas niet de enige. Want er is ook een generatiegenote op 14-jarige leeftijd aan kanker overleden in de jaren tachtig…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s