Ida’s maatje

Onlangs waren wij op bezoek , als het Reisgezelschap met hond, in Delft.

Ida liep steeds naar de auto van Hilde en Sjoerd.

Want ze wilde de hond maar aaien.

En als ze dan weg liep, bleef ze zo lang mogelijk zwaaien.

Gelukkig had ik niet alleen mijn filmcamera bij me.

Ik filmde die twee ook achterin de auto.

Zodat ik later als Ida wat groter is

haar nog bewegende beelden van haar grote dierenvriendin Tess kan laten zien.

Kijk dat haar de lolly in Delft werd afgetroggeld,

dat zal haar worst wezen.

Maar dat zondag mijn ouders ineens hondloos zijn.

Tja ik geef je het op een briefje..

Dat doet het hele reisgezelschap pijn..

En wat zei Sjoerd vandaag nog tegen me:

O, ja de hond wilde je nog groeten.

Tja je zult toch maar zo ziek zijn als een hond.

Dan is een spuitje een hele verlichting.

En nee lievie je leek helemaal niet op Charlie,

je was een Magnumhond.

Een dobermeisje van bijna 8 jaar oud.

http://www.youtube.com/watch?v=1tNteadOLoo&feature=related

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dobermann

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Dieren. Bookmark de permalink .

13 reacties op Ida’s maatje

  1. Vedat zegt:

    Het is altijd weer een moeilijke beslissing. Bij onze vorige hond zag ik, dat die schrikkerig werd en liever thuis in zijn mand lag dan buiten te zijn. Voor de pijn in zou treden heb ik de beslissing genomen en ik was blij en verdrietig tegelijk.

    @ Vedat: En zo voelen mijn ouders zich vast ook. De hond bleek, zoals mijn ouders al vreesden na de eerste diagnose van suikerziekte, ineens ernstig ziek.

  2. J@n. zegt:

    Het wordt toch eens tijd Min dat je leert om een filmpje op je weblog te zetten….Het was wel leuk hoor, maar zo’n gedoe.

    @ J@n: Uploaden van een filmpje, o dat ben ik inderdaad wel van plan. Alleen tja ehm ik weet niet of je dan niet gaat klagen dat je er zeeziek van wordt. Ik heb nog niet een al te vaste hand van filmen..

  3. Wilma. zegt:

    Afscheid nemen doet altijd pijn…
    Liefs:Wilma.

    @ Wilma: Ik zag weer heel wat huisdieren in gedachten langskomen. En het verdriet gaat weer plaatsmaken voor een hele fijne herinnering.

  4. Leo zegt:

    Dit doet altijd weer een hoop verdriet. Je neemt afscheid van een maatje, een makker, een vriend. Twee maanden geleden dachten we hetzelfde mee te gaan maken met ons hondje. Het bleek uiteindelijk mee te vallen en nu is ze weer helemaal de dartele oudere jonge hond die ze ervoor was. Maar je weet dat het moment van afscheid nemen komt. IK probeer het me maar niet eens voor te stellen…..heel verdrietig.

    @ Leo: Tja een paar weken terug dachten we dat onze kat ook haar 9 levens al had gehad. Maar die ligt hier nog steeds in opperbeste stemming uit te stralen dat ze van haar leven geniet. En tot 2 weken terug hadden we ook dit nog niet bij de hond verwacht…

  5. Alice zegt:

    Verdrietig Min, een beest te noeten missen doet zeer en triest voor dat kleine meisje. Heel veel sterkte

    @ Alice: Dank je, maar het van me afschrijven heeft ook al zeer geholpen. En dit weekend zie ik het hele reisgezelschap weer, dus dat zal even slikken worden.

  6. Aline zegt:

    Prachtig afscheid… 8 is een jonge leeftijd… doet pijn nu al afscheid te moeten nemen…

    @ Aline: Volgens Wikipedia is 7 de gemiddelde leeftijden voor deze honden. En ze heeft een heel mooi leven gehad.

  7. Trui zegt:

    Bijna 4 maanden geleden hebben wij 1 van onze honden in moeten laten slapen. Hij had de (voor honden hoge) leeftijd van 14 jaar. Hoewel je weet, dat het er aan zit te komen, blijft het een trieste aangelegenheid.
    Sterkte met dit verlies.

    @ Trui: Dat blijft het zeker. Maar soms staan er gewoon geen andere opties meer open.

  8. maryan zegt:

    Moeilijk zoiets, wanneer is het de tijd he. Lief dat je een filmpje maakte.

    @ Maryan: Tja en toen wisten we nog niet eens dat de hond ziek was. Ze was al wel wat strammer en kreeg daar homeopatische middeltjes voor, waardoor ze (achteraf gezien) nog bijna 2 jaar kwaliteit van leven had.

  9. een Oldtimer zegt:

    Wij hebben in ons leven al heel wat dieren in moeten laten slapen (Honden, paarden en schapen)
    En iedere keer was het het belang (welzijn) van het dier dat ons de beslissing deed nemen.
    Het verdriet slijt.
    De herinnering aan de mooie momenten die we met hun hebben mogen beleven nooit.

    @ Oldtimer: Het welzijn van het “beestenspul”staat ook bij ons altijd voorop. En de mooie momenten herbeleef ik nog vaak.

  10. Sinterklaas zegt:

    Sinterklaas is blij dat je ook aan boord stapt!
    Mocht je zeeziek worden ben je door de verpleeg-Piet zo weer opgelapt!
    Klamp je dus maar vast aan je schoen en dan gaan we het gezellig samen doen!
    Groeten Sinterklaas en alle Zwarte Pieten!

    Met het laatste schoentje in de rij,
    lieve mevr. Min bent u er helemaal bij!

    Internet-Piet komt tot de ontdekking dat hij hier niet alles kwijt kan wat hij moet laten zien en zeggen.
    Wilt u nog even een vinkje in uw weblog beheer, bij configureren, feedback, “beperkt html toegestaan” leggen?
    Dan zijn Sint en Pieten helemaal tevree
    en zijn zij zeker dat ook U zeggen kunt: ik doe gezellig mee!

    @ Sint en Piet; Jullie mogen echt Min zeggen hoor en jij.
    En ik heb even het gevraagde aangepast. Dus nu kunnen er ook plaatjes bij de reacties??

  11. Truus zegt:

    Altijd weer een moeilijke beslissing om je geliefde (huis)dier in te moeten laten slapen. Ik heb tot nu toe twee keer die beslissing moeten nemen (met mijn katten).

    @ Truus: Ik ben opgegroeit met allerlei huisdieren.
    En het meest vervelende was niet als ze door een spuitje overleden, maar als ze spoorloos verdwenen…

  12. plato zegt:

    Triest hoor. Maar het zal zo het beste zijn geweest. Bij mensen doen we dat anders. De laten wij gewoon in leven tot het lijf er mee stopt. Wat is goed, wat is niet goed?

    Mooi logje.

    @ Plato: Tja dat vraag ik me nu ook altijd af.
    (En Dank voor je compliment)

  13. rietepietz zegt:

    Al is het een moeilijke beslissing , het is toch het mooiste dat je voor “je maatje “kunt doen , erger leed besparen ! Maar het gemis is erg , dieren hebben nou eenmaal , door hun afhankelijkheid van “de baas “een heel grote plek in je leven .Ik wens alle grote en kleine “baasjes” veel sterkte !

    @ Riet: Dank je. Het is voor de grote baasjes nog even wennen. De kleine baasjes heb ik er nog niet over gehoord, die waren aan het wachten op de Sint..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s