Nee, het idee om een boek te schrijven, het is niet nieuw.
Het plan om de vaart in dit idee te houden met 26 ontmoetingen was het wel.
En dat plan helpt om iedere keer dat ik eraan denk om het idee toch weer voor “later” in de koelkast te zetten ermee verder gegaan.
Helemaal toen ik erachter kwam dat ik het idee terugvond in een vergeten vriesvak van mijn geheugen.
En met dank aan de vragen van de redacteur dacht ik aan het advies van mijn moeder:
“Je kunt altijd opnieuw beginnen”.

Tip: voor hen die nog niet weten wie de auteur achter Reismeermin is. Het antwoord staat bij de link van de redacteur .

Ik heb een grote leesachterstand op jullie blogs.
Ik wil weer wat meer schrijven, echter op dit moment zit ik hier nog even na te genieten  van de vakantie.
En vlak voordat ik op vakantie ging met vriendlief heb ik mijn eerste boek naar een redacteur gestuurd. Het mailtje dat het boek eraan kwam was enger dan het boek daadwerkelijk erna toe sturen.

Binnenkort komt ook dat boek weer mijn kant op.
Dit weekend liep ik door de vakantie de 47e trouwdag van mijn ouders mis, plus Moederdag. Maar ja, jullie kennen Hilde en Sjoerd, die zijn weer eens niet thuis maar op vakantie. Vorige week waren ze nog in Griekenland

Volgende week maar mijn broer Ernst met zijn verjaardag gaan feliciteren en eerst nog wat dagen werken.

Er staat nog genoeg op de planning en dan staat er hier nog niets over de plannen die we hebben met ons huis en hoe wij de laatste tijd bezig zijn om de economie weer aan te slingeren.

Want tja, die berichten dat de spaarrente alweer verlaagd is ben ik nu wel zat.
Als de banken ons spaargeld niet belonen, dan belonen we onszelf maar.
Ons nieuwste aanwinst zorgt wel voor wat hogere vaste lasten.
Dus hmm, tja wellicht toch even voorzichtig zijn met wat wij wensen.

Ja, zeg wat is dit nu weer.
Heb ik zo hard geoefend.
Zit ik eindelijk op mijn allermooist
naast de koelkast krijg ik voor die presentatie helemaal niets.

Hallo ik zit hier.
Kijk dan.
Hallo, hoor je me niet.
Ik weet dat je brood aan het smeren bent.
Je hebt me hier op getraind.
Ik sta hier.

Hallo, heb je daar al die maanden met me voor geoefend.
Nu krijg ik helemaal niets voor dit kunstje van je.
Ik ben een kat die eet.
Nou geef me dan eens wat extra te eten.

Welk kunstje wil je nu dat ik voor je doe?
Ik kom niet al te dicht bij je in de buurt.
Want wie weet heb je wel weer snode plannen.
Of ben jij nu alleen aan het oefenen?

En wie heeft bepaald dat ik niet uit de etensbak van Kaat mag eten?
De bedienden houden nu alles goed in de gaten.
Wat zij eet, wat ik eet.
Ik ben een kat die eet.

Mossel

Bij de laatste controle door de dierenarts bleek Mossel ruim  6 kilo te wegen.
Een beetje veel van het goede.
En sindsdien wordt het eten van de katten nog meer gescheiden.
Als we niet thuis zijn, zit Kaat alleen, zodat er niemand anders dan zijzelf van haar eten eet.
Want terwijl er de nodige onsjes bij Mossel afmogen, mag Kaat wel iets meer vet op haar botten.
Als dit geen resultaat heeft voor Mossel wordt zijn etensportie kleiner.
Madame M at ook op rantsoen en die zag er net als Mossel uit als Hollands welvaren.

De deadlines nu zijn glashelder. Ik dien elke dag te melden dat mijn boek op 11 november gepresenteerd wordt.
Ik dien van mei tot november 10 mensen een hoofdstuk te sturen van mijn boek.
De eerste gegadigden hiervoor hebben zich al bij me gemeld (waarvoor veel dank).
Het boek dient voor 4 mei bij degene te zijn die het gaat redigeren.
En zo zal ik leren om langzamerhand het boek los te laten.
Het is allemaal best wel eng.
Want van één ontvanger van mijn boek, naar 70 onlangs bij Yoeke Nagel, naar wie weet een duizendtal waar ik nu uit kan kiezen.
Op de waarmaakdag deed ik de eerste proefsessie van de presentatie van mijn boek.
Nou , dat wordt nog een paar keer oefenen.
Maar ook daar kreeg ik adressen voor.

Nu nog de mail sturen waarmee ik de volgende oefensessie voor deze presentatie ga afspreken.
Bij alle ontmoetingen volg ik mijn gevoel en als mijn intuïtie me zegt dat ik er niet een stap dichter in de richting van mijn boek kom, dan zeg ik het af.
Zo ging ik dit weekend niet naar de Tekentafel van de Zonnebloem, maar verkocht ik zaterdagochtend in 2 uur 35 loten van de Zonnebloem.

Maandag 22 april, ca. 15.00 uur.

Zeg Min,
Ja Ria?
Heb je al een woord voor de invalshoek?
Ach ik heb er nog niet over nagedacht, want ik heb het dit keer op 4 weken gezet.

Dinsdag 23 april, ca. 20.00 uur.
Hmm, wanneer was ook alweer de nieuwe invalshoek gewenst?
Kijkt naar de invalshoek en ziet dat dit morgen is.
Hmmm, hoe vind ik zo snel iets?

Nog vol van ontmoetingen, gesprekken en vol van plannen voor een boekpresentatie kwam ik op:

Woord: Presentatie

Invalshoek: Oefenen

En omdat ik precies die dingen de komende tijd regelmatig mag gaan doen zet ik deze weer voor een periode van 28 dagen hier op top.

Jullie hebben allemaal tot 22 mei 2013 om te (laten) lezen, te schrijven of met andere creatieve invullingen hier een reactie op te geven.

Daar komen vast weer mooie bijdrages van, lees die van:
Melody
Ikan Mas
Ria
Marja
Min

NB.: De kopfoto van mijn blog is gemaakt door Melody

De tekening in de kopfoto is van de spelende filosoof.
Deze tekening is gemaakt op basis van mijn elevatorpitch en wat steekwoorden.
De foto’s zijn gemaakt door Iris Wildeboer en zijn voor mij ook bronnen van inspiratie.

Van 27 april tot 4 mei had ik een weekje leesvasten.
Van 6 tot en met 13 mei ga ik eens een tijdje niet online.
Daarna zal ik weer lezen en reageren

Na 9 ontmoetingen wordt het nu wat lastiger om namen te verzinnen voor de ontmoetingen.

Deze dag had ook de A van Asperges kunnen krijgen.
Want het idee voor deze dag ontstond toen ik asperges zag in een supermarkt waar ik wat boodschappen kocht.
En ergens deed dat een belletje rinkelen en ik wist dat Lisa Portengen daar iets mee te maken had.
Ik keek dus eerst of ik hier al iets over had opgeschreven.
Nee, dat niet.
Naar de site van Lisa, daar stond er ook niets over op.

Maar wat ziet ineens mijn oog? Lisa komt naar Gelderland.
Dat wordt in plaats van Asperges eten met Lisa een lezing van Lisa in het Wijnfort.
En zo kwam ik alweer op een locatie in mijn directe omgeving waar ik niet eerder was geweest.
Nou ik weet zeker op dat Wijnfort ben ik nog lang niet uitgekeken.
Wat een prachtige locatie.

Sinds een Powerdag in 2010 van Josje Feller volg ik Lisa met haar smart & sexy.
Ik deed zelfs in het najaar van   al eens de E-course.
De resultaten gaven destijds aan dat ik hierin nog wel wat kan groeien.
Nu kreeg ik van Lisa weer  25 vragen over hoe ik tegen bepaalde zaken aan kijk.
Ik kon alleen met ja en nee antwoorden.
En dit keer waren de nee’s ver in de minderheid.
Aan het eind van al die vragen vroeg Lisa wie er 20 of meer met ja hadden beantwoord.
Die vraag kon ik beamen.
Ik had er namelijk 5 met nee beantwoord.
Dat was de eerste keer dat ik die vragen beantwoordde toch wel anders.
Ik kan echt niet anders concluderen, dat als ik een wijn was (met pumps heb ik al veel minder) ik een wijn was van heel goed jaar, met precies de goede bite van een heel goed oogstjaar.
Echt zo’n wijn waar je wel een hele voorraad van wil hebben in een fort )

Bij bijna alle ontmoetingen kwam ik een schrijfster tegen. Dit keer was het Jeanet Bathoorn, iemand die ik i.v.m. Social Media, ook al een tijdje volg )

Poging 1:
Schaapjes tellen in alle talen die ik ken.
Maar me dan op een gegeven moment gaan afvragen hoeveel die dieren dan per stuk kosten.
Waar ik ze allemaal ga stallen.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over het feit dat er de laatste tijd in mijn omgeving wat schapen gestolen zijn.

Poging 2:
Zo even het bed uitgeweest en wat geschreven.
Nu lig ik weer in bed klaarwakker.
Want zou men mijn stukje wel leuk vinden.
Zal er niet weer een woord instaan wat er eigenlijk niet in mag?
Heb ik ze goed geteld?

Poging 3:
Een rustgevend pilletje, want tja ik wil morgen toch fris en fruitig in de file aansluiten.
En liever niet de oorzaak van de file zijn.
Gaaaaap, zo welterusten allemaal.

Ik heb echt tijden bijgehouden hoe mijn slaapritme was.
Ik leerde te ontspannen door me in te spannen.
Ik stopte zelfs onlangs met dansen omdat ik merkte dat ik door de adrenaline die dan nog door mijn lichaam raast daarna niet in slaap kon komen.

Sinds een paar weken heb ik een nieuwe remedie.
Het werkt voor mij dus ik wil hem jullie niet onthouden.
Elke dag sta ik nu een half uur eerder op om drie pagina’s te schrijven over wat mij zo bezig houdt.
Elke avond sluit ik mijn dag af met nog een extra pagina met de planning voor de volgende dag.
Dit levert me elke dag een boost energie op waar ik van geniet.

Inspiratiebronnen: Plato

We gaan voor het plaats delict terug naar maandag jl.
Een zeker stel katten diende naar de dierenarts te gaan voor de jaarlijkse inentingen.
De witte kattenheer werd wel in zijn nek gegrepen, maar zelf hield hij zich met zijn voorpoten nog aan een paar nagels vast aan de bovenkant (opening) van de bench.
De dienstdoende bediende haalde de nagels los, waarop de witte kattenheer een geslaagde poging deed om in de hand die hem voedde te bijten.
(Je bijt de hand niet die je voed, foei Mossel!).
In eerste instantie dacht het slachtoffer dat geen van de vier nog bestaande tanden de hand echt geraakt had. Maar even later werd duidelijk dat dit toch het geval was.
Dus Betadine en pleister gezocht en opgedaan. Huisarts gebeld: “Dag u spreekt met Min en mijn kat heeft me weer eens (derde keer) gebeten, dit keer niet echt in de vingers maar in de linkerhand.”
Kon Min voordat ze met een zeker stel katten naar de dierenarts ging langs bij de apotheek.
Waarbij de apotheek ervoor zorgde dat Min geen medicijn kreeg voorgeschreven waar ze allergisch voor is.

Terug nu naar de kandidaten, wie van de vier is er nu in geslaagd om Min in haar hand te raken?
Want hoe groot is de kans dat een kat met vier tanden er nog in slaagt om de bediende te bijten.
Met alle tanden twee jaar geleden was de pijn stukken erger, nu was de schrik (bij zowel dader als slachtoffer) vooral groot.
Wat denkt u moet de bediende meegaan doen met alle loterijen die er bestaat.
Of bedoeld één van de kandidaten dat de bediende best wel eens wat vaker van zichzelf mag afbijten.

Kan dat nu snel het land intrekken?
En in de loop van de dag steeds beter worden?
Vandaag zag ik hier wat activiteiten in de tuin.
Er werden wat collega’s van me teruggesnoeid.
Crisis, dat gebeurt mij toch niet?
Oef gelukkig, er wordt met een boog om me heen gelopen.
Want anders had ik al mijn krachten even verzameld en had ik mijn naam eer aangedaan en haar met een sneeuwbal getroffen.

(Sinds onze tuinrenovatie staat er nu ook een (nu nog niet bloeiende) sneeuwbal in onze tuin)

Dit is een liedje dat één van mijn leraren op de lagere school me leerden.
En hier dacht ik aan toen ik onze Mossel voor het eerst dat hij bij ons in huis woont door het kattenluikje naar buiten zag gaan richting de tuin.

Jubeljoo…
Normaal gesproken ging hij naar buiten als wij buiten waren.
Maar op zondag 7 april besloot hij daar niet op te wachten.
In eerste instantie dachten we nog dat Kaat naar binnen wilde komen,
maar het was toch echt Mossel die de uitgang zocht en niet de ingang.