De ijsboer

Ik luister nog wel eens op een mooie zomeravond of ik niet een bel hoor rinkelen.
Zo’n bel waarvan wij, alle kinderen – groot en klein – de betekenis kenden.
Daar kwam Gijs de IJsboer aan.
Hij reed dan met zijn IJskar door de buurt en dan waarschuwde hij daarvoor met zijn bel.

De laatste keer dat ik die IJskar zag moet toch echt al dertig jaar geleden zijn.
Ik heb geen herinneringen dat hij langs ons huis kwam nadat we uit de oude buurt verhuisden.
Of tegen die tijd had ik de muziek zo hard aanstaan dat ik mezelf amper kon horen.
Maandag 22 juli jl. trakteerde ik mezelf op een ijsje op de markt bij onze plaatselijke nieuwste IJsboer.
En daarbij dacht ik dus weer even aan Gijs.
Geen idee of het echt zijn naam was, maar voor ons was het Hoera, IJs van Gijs ;-)

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op De ijsboer

  1. Marja zegt:

    Hier komt het IJsboerke minstens 1 keer per dag langs. ;o)

  2. rietepie zegt:

    Wij hebben een gewéldige Italiaanse ijsboer in het dorp !

  3. Leo's mening zegt:

    Deze lieden hebben tegenwoordig een hele wagen vol lekkers en rijden vooral de industriele gebieden rond de steden af. Met hun digitale bellen kantoor- en andere werkers verleidend tot de aankoop van een smakelijk en verlokkend ijsje. Ik heb er jarenlang op Schiphol, in Voorschoten, Leusden en Amsterdam mee van doen gehad. Die vroegere bakfietsjes met schepijs kom je idd nooit meer tegen…..die niet nee….Heerlijk die roomijsjes van Jamin, met van die papiertjes er omheen waar al dat spul smeltend tussen door liep……jammie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s